Το τηλεοπτικό πραξικόπημα

Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, οπότε ασφαλή συμπεράσματα δεν μπορούμε να δούμε ακόμα. Παρόλα αυτά, όλοι μας κάνουμε εκτιμήσεις. Μία από αυτές θα την προσπαθήσω εδώ. Ας δούμε λοιπόν:

1)      Καλώς η κακώς, υπάρχει ο παράγοντας λαός και ο παράγοντας κίνημα. Και αν και είναι ανοργάνωτο η κακώς καθοδηγούμενο από μεγάλα κομμάτια της Αριστεράς αλλά και της Αναρχίας, υπάρχει. Και μάλιστα, υπάρχει σε βαθμό μεγαλύτερο από όσο νομίζουμε. Όλο αυτό το θέατρο γίνεται λόγω των λαϊκών κινητοποιήσεων. Προφανώς επιλέγουν να στηθεί τώρα, για να επιτεθούν στο κίνημα πριν γιγαντώσει, κάτι που το προβλέπουν σύντομα. Και με τόσες μυστικές υπηρεσίες, αστυνομία, ασφαλίτες και ξένα κέντρα, κάτι θα ξέρουν και το πιστεύουν. Μέχρι και η Γκάρντιαν είδε αύξηση των κινημάτων από τα κάτω, κάτι που σαφώς το ξέρουν στην κυβέρνηση και ανησυχούν. Η 19 Οκτώβρη έδειξε ότι υπάρχουν τεράστια κομμάτια της κοινωνίας που αρχίζουν να εμπλέκονται με τον αγώνα, ενώ η 28η Οκτωβρίου όχι μόνο μετατράπηκε σε θρίαμβο των αγωνιζόμενων πολιτών, αλλά απέσπασε και την συντριπτική αποδοχή όσων δεν ήταν εκεί. Πέραν όμως του πλήθους στις απεργίες, η κυβέρνηση χάνει σιγά σιγά την μάχη της προπαγάνδας: η 28η Οκτώβρη ήταν ένα ξεκάθαρο παράδειγμα για την μελλοντική ανικανότητα των ΜΜΕ να λειτουργήσουν ως η πρώτη καταστολή για τον λαό.

2)      Νομίζω ότι το ερώτημα-κλειδί  είναι το εξής: καλά όλα τα άλλα, αλλά γιατί να ξεκινήσει τώρα κάτι τέτοιο ο Παπανδρέου με το δημοψήφισμα; Διότι από εκεί ξεκινάει η φαρσοκωμωδία που παρακολουθούμε στους δέκτες μας (και όχι στους δρόμους μας, δυστυχώς, διότι για ένα οργανωμένο κίνημα, αυτή θα ήταν η καλύτερη στιγμή για να επιτεθεί……). Εδώ μπαίνει και η ανάλυση περί του κινήματος που αποτόλμησα νωρίτερα. Το δημοψήφισμα και να γινόταν, μάλλον θα το κέρδιζαν. Ο Παπανδρέου άρχισε ήδη την αισχρή τρομοκρατία, και στα κανάλια θα γινόταν της πουτάνας.  Μάλλον όμως, όχι σίγουρα. Το ενδεχόμενο να επικρατούσε το «όχι» δεν είναι μεγάλο, αλλά θα έπιανε προβληματικά για το κράτος ποσοστά, ενώ η περίοδος πρίν το δημοψήφισμα θα ήταν προνομιακό πεδίο δράσης για το αντιμνημονιακό και αντι-ΕΕ μπλοκ. Οπότε, αυτό που θέλει το σύστημα τώρα φαίνεται να είναι το εξής: να αλλάξει κυβέρνηση, διότι κάτι ετοιμάζουν και προσπαθούν να προλάβουν μια μεγάλη εξέγερση. Έτσι, ο Παπανδρέου τινάζει τα πάντα στον αέρα, οι ΠΑΣΟΚοι τον ρίχνουν και τσουπ: κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Το δημοψήφισμα λοιπόν χρησιμοποιήθηκε ως μέσο πτώσης του Παπανδρέου και αντικατάστασης του μπροστά στις «κρίσιμες στιγμές».

3)      Η κυβέρνηση εθνικής ενότητας επιλέγεται ξεκάθαρα για έναν λόγο: αυτή την στιγμή, είναι η μόνη λύση που θα μπορέσει άμεσα να περιορίσει το κίνημα. Πολύς κόσμος θα φάει την παραμύθα «όλοι ενωμένοι για την χώρα». .  Τελικά, το σύστημα φαίνεται πως αυτή την στιγμή έχει ανάγκη μια ισχυρή κυβέρνηση.  Πολλοί επίσης θα τρομοκρατηθούν από την φαρσοκωμωδία και θα μείνουν σπίτια τους. Η κυβέρνηση εθνικής ενότητας θα πλασαριστεί σαν μια βιτρίνα δημοκρατίας, πασπαλισμένη με «άμεση ανάγκη συνεννόησης για την σωτηρία της πατρίδας». Θα προσπαθήσει να τραβήξει διαχωριστικές γραμμές μεταξύ κυβέρνησης που προσπαθεί να σώσει την χώρα και «ανυπάκουων» που προσπαθούν να την ρίξουν στο χάος, εννοώντας προφανώς συνολικά την αριστερά (το είπε μια χαρά και η Μπακογιάννη προχθές) και τα όποια κινήματα αντίστασης. Η αλλαγή του πρωθυπουργού δεν είναι προφανώς τυχαία: ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει γιατί είναι κόκκινο πανί. Η απομάκρυνση του θα «ηρεμήσει» κομμάτια του κινήματος που δεν έχουν ακόμα βαθύνει πολιτικά την πάλη τους και πολύ κόσμο που είναι στα όρια της ενεργής δράσης. Ακόμα και ο προτεινόμενος αντικαταστάτης του φαίνεται να εξυπηρετεί: κάποιος έξω από το πολιτικό σύστημα, μακριά από «τα κακά κόμματα και τους πουλημένους πολιτικούς». Ένας «σοφός», τεχνοκράτης, που θα εφαρμόσει το «σωστό για την Ελλάδα» χωρίς πολιτική και χωρίς να χρεώνεται σκάνδαλα και αμαρτίες του παρελθόντος.

4)      Άκουγα προχθές τον φοβερό Άρη Χατζιστεφάνου, σε μία εκπομπή του να αναφέρει ουσιαστικά ότι,  το κεφάλαιο, προσπαθεί να εφαρμόσει κάτι τρομερό στους λαούς: να τους επιβάλει το μόνο σύστημα που δεν μπορεί να επιβληθεί σε μία δημοκρατία: τον νεοφιλελευθερισμό. Αν δεν το έχετε καταλάβει ακόμα, αυτή η συγκυβέρνηση που έρχεται, θα είναι η πρώτη μη εκλεγμένη κυβέρνηση που θα αναλάβει όχι για εκλογές, αλλά για να κυβερνήσει για ένα διάστημα. Ακόμα και τα τελευταία προπύργια αυτής της ψευτιάς που ονομάζεται αστική δημοκρατία, καταρρέουν μπροστά στο κέρδος. Αν θυμάμαι καλά από την ιστορία, η δικτατορία ξεκίνησε στην αρχαία Ρώμη, και ήταν ένας θεσμός που επέλεγαν πολύ σπάνια ο λαός και η σύγκλητος, μόνο για έκτακτες καταστάσεις. Φαίνεται πως από τότε εξελίχθηκε στο σημείο που να την επιλέγουν άλλοι για εμάς. Καλωσορίσατε στο πρώτο ελληνικό τηλεοπτικό πραξικόπημα…..

Τα προσχήματα έχουν πέσει. Πλέον, ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ-ΝΔ-ΜΜΕ-Τραπεζίτες-Ελληνικό και ξένο κεφάλαιο-ΔΝΤ-ΕΕ λειτουργούν σαν ένα μπλοκ, με λίγο από θέατρο για το θεαθήναι. Αυτό σημαίνει ότι τα χειρότερα έρχονται μπροστά μας, και θέλουν να είναι σίγουροι ότι θα περάσουν. Ένα νέο μνημόνιο; Χρεοκοπία; Δεν το γνωρίζω. Γνωρίζω όμως το εξής: αυτή η κρίσηείναι μια ευκαιρία για να τσακίσουμε το σύστημα και να ξεκινήσει κάτι νέο, από τα κάτω, δημοκρατικό, δίκαιο και ελεύθερο. Ας μπούμε στον αγώνα. Με κρύο μυαλό και ζεστή καρδιά.

Διαβάστε ακόμα:

Πέφτει ο Παπανδρέου; ​Χα! Ε, και; 

Ακυρώνεται το δημοψήφισμα – Κέρδη και ζημιές για το κάθε στρατόπεδο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: