Απο κελί σε κελί

 

Στην Ελλάδα του σήμερα, η αλήθεια είναι μία: μπροστά στα λεφτά, όλα τα άλλα ωχριούν. Η δικαιοσύνη υπαναχωρεί. Η ενημέρωση παίζει παιχνίδια. Η πολιτική λουφάζει. Τίποτα άλλο δεν υπάρχει παρά το κέρδος.

Θα πει κανείς: στην Ελλάδα του σήμερα όλα αυτά; Όχι του χθές; Η μήπως είναι η Ελλάδα μια βρώμικη κηλίδα σε ένα ολόλευκο παγκόσμιο τοπίο δημοκρατίας, ελευθερίας και ισότητας;

Ούτε για πλάκα φυσικά. Όλα αυτά που βλέπουμε γύρω μας κάθε μέρα υπήρχαν χρόνια και χρόνια, στην Ελλάδα, στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη, στον κόσμο. Κρυβόταν όμως πίσω από την πλαστική καρτούλα που άνοιγε διάπλατα τις πόρτες των εμπορικών, της καλής ζωής και της κοινωνικής ανόδου. Μόλις έφυγαν αυτά από το οπτικό πεδίο μας, να σου το πραγματικό πρόσωπο του καπιταλισμού, που βρήκε την ευκαιρία του να σε κάνει και σένα να δουλεύεις για ένα κομμάτι ψωμί, όπως έκανε τοσα χρόνια στην Ασία, την Αφρική και την Λατινική Αμερική.

Βέβαια, εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε – γέλασε. Nόμοι και οι αξίες της υπόλοιπης Ευρώπης που κατακτήθηκαν εδώ και εκατονταετίες σταματούν απότομα στα σύνορα της χερσονήσου μας. Εδώ ακόμα παλεύουμε για πράγματα που στην υπόλοιπη Ευρώπη θεωρούνται αυτονόητα. Μέχρι πριν λίγα χρόνια οι σκοτωμοί και οι γενοκτονίες έδιναν και έπαιρναν. Το κάθε έθνος σε αυτή την περίεργη απόληξη της Ευρώπης θεωρεί τον εαυτό του ιερό, ευλογημένο απο τον Θεό, φορέα της αλήθειας και περιτρυγιρισμένο από προαιώνιους εχθρούς που το μόνο που θέλουν είναι να του πιούν το αίμα. Η εκκλησίες και το κράτος όχι μόνο δεν πορεύονται ξεχωριστά, αλλά έχουν τακιμιάσει μια χαρά και  χέρι χέρι προχωρούν αδερφωμένα.

Χρόνια και χρόνια η Εκκλησία της Ελλάδας συμμάχησε με οποιαδήποτε εξουσία πέρασε από αυτόν τον τόπο για να επεκτείνει τα προνόμια της. Ξεκίνησε ως πιστό τσιράκι των Αυτοκρατόρων από τον Μέγα Κωνσταντίνο και μετά για να αλλάξει ευχαρίστως αφέντες στην Τουρκοκρατία, την οποία όχι μόνο αποδέχτηκε αλλά υπηρέτησε πιστά και μέσω των περίφημων Φαναριωτών . Την επανάσταση η εκκλησία δεν την είδε και με πολύ καλό μάτι, δηλαδή, για να λέμε την αλήθεια, την αφόρισε.Μετά την απελευθέρωση, η Εκκλησία δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα να συνεργαστεί με τον οποιονδήποτε είχε το πάνω χέρι, ακόμα και με τους Γερμανούς. Και μέχρι τώρα συνεχίζεται η διαπλοκή, η διαφθορά και το πάρε – δώσε με τους «εθνοπατέρες» της βουλής, τις ανώτερες τάξεις και όσους τους περιτριγυρίζουν και τους στηρίζουν. Ένα χαρακτηριστικό φρέσκο παράδειγμα είναι και αυτό.

Και μετά από όλα αυτά, ο χορός του χρυσού καλά κρατεί. Η εκκλησία συνεχίζει να συσσωρεύει αμύθητα κέρδη. Οι πολιτικοί δέχονται απλόχερα την ευλογία των παπάδων με την μορφή σταυρωμένων ψηφοδελτίων που πέφτουν από τον ουρανό. Κτηματομεσίτες, επενδυτές, τραπεζίτες, καναλάρχες σφιχταγκαλιάζονται με τον κλήρο πάνω από τα χρυσαφικά της εκκλησίας, και business as usual. Και φτάνουμε στον 21ο αιώνα να βλέπουμε εικόνες παπάδων και διαφόρων άλλων θρησκόληπτων να ωρύονται έξω από την φυλακή του Εφραίμ, να τον παρουσιάζουν σαν τους πρώτους Χριστιανούς που τους κυνηγούσαν οι Ρωμαίοι, να προσεύχονται και να παρακαλούν τον Θεό για τον άγιο αυτόν άνθρωπο. Πολιτικούς να τρέχουν στο μοναστήρι να δούν πώς θα τον ξεμπλέξουν. Την δικαιοσύνη να ελίσσεται για να τον σώσει και την εκκλησία να οργιάζει για να γλυτώσει ένα από τα πιο άξια τέκνα της, το οποίο βγήκε στην γύρα στην Ρωσία με τα κειμήλια για να γλυτώσει το κελί. Η Εκκλήσία (για να είμαι δίκαιος, όχι μόνο η ορθόδοξη) αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι το χρήμα είναι πάνω απο όλα.

Ο Εφραίμ ίσως να είναι εξιλαστήριο θύμα, ίσως και όχι. Ίσως να είναι ένοχος, ίσως και όχι. Βέβαια, επειδή η Εκκλησία έχει διδακτορικό στην επιλεκτική μνήμη και χρήση ακόμα και των ίδιων των παραδόσεων και αξιών της, μάλλον ξεχνάει κατι περίεργα ανατρεπτικά όπως πχ αυτό: «συνήθως χαρακτηρίζονται κλέφτες αυτοί που κλέβουν πορτοφόλια από τα λουτρά. Δεν είναι όμως αυτοί οι πραγματικοί κλέφτες… αλλά κάποιοι…που αποτελούν τις πολιτικές αρχές πόλεων και εθνών, άλλα αφαιρούν κρυφά, άλλα παίρνουν φανερά με τη βία… Κοινωνοί της κλοπής όμως γίνονται κι αυτοί που θεωρούνται άρχοντες της Εκκλησίας, όταν παίρνουν απ’ αυτούς χρήματα…». Για την ιστορία, αυτά τα έλεγε ο Μέγας Βασίλειος. Ξέρετε, οχί η χαζοχαρούμενη καρικατούρα της Coca Cola, ο κανονικός. Αυτός που η Εκκλησία μας αποκαλεί Ιεράρχη. Τελικά τελικά, ο Εφραίμ δεν έκανε κατι προτόγνωρο η κάτι διαφορετικό: λίγο πολύ ακολούθησε την πεπατημένη οδό της εκκλησίας από την στίγμη σχεδόν της γέννησης της. 

Ακόμα και να είναι εξιλαστήριο θύμα ο Εφραίμ, αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι αν είναι ένοχος, πρέπει να πάει φυλακή.   Πίσω του βέβαια περιμένει μια ουρά διαπλεκόμενων για να τον συναντήσει, αλλά πολύ φοβάμαι ότι για άλλη μια φορά, δεν θα γίνει τίποτα. Το θρησκευούμενο πόπολο θα τρέξει στις εκκλησίες να προσευχηθεί για τον «άγιο» ηγούμενο, οι αγανακτισμένοι πολίτες θα ησυχάσουν λίγο με το ευχάριστο αισθητικά θέαμα της χρωματικής αρμονίας των ράσων του παπά με τα κάγκελα και ούτε γάτα ούτε ζημία. Ταυτόχρονα με το σόου, εκλογές μεταφέρονται, συμφωνίες κλείνονται κάτω απο τα τραπέζια και όλα καλά και ωραία.

Από όλα αυτά τι θα μείνει; Ένα προσωρινό αίσθημα διασκέδασης, καθώς όπου να ναι ο Εφραίμ θα ανοίξει το στόμα του και θα απολαύσουμε ένα μικρό διάλλειμα στην καθημερινότητα μας, γεμάτο από αλληλοκαρφώματα, παθιασμένες απολογίες και αρνήσεις ευθύνης. Όλα αυτά βέβαια στο όνομα του Χριστού που τέτοιες μέρες γεννήθηκε. Ναι, ξέρετε, του ίδιου Χριστού που την έπεσε στα ίσια με μαστίγιο σε αυτούς που χρησιμοποιούσαν τον ναό για να βγάλουν κέρδος, αντί να τους κανακεύει και να τους υπερασπίζεται.

Ξεκόλλα λοιπόν, αγαπητέ αναγνώστη. Αν κάτι δείχνει αυτή η κρίση και αυτό το σκάνδαλο, είναι οτι το δέντρο της σαπίλας σε αυτή την χώρα έχει βαθιές ρίζες. Ναι, ναι, έχεις δίκιο. Είναι ευχάριστο και εύκολο να βρίζεις τους πολιτικούς. Σε όλους μας αρέσει να τους βρίζουμε. Και μιας και είμαστε και στην Ελλάδα, είναι και πολύ μαγκιά να λές μεγάλα λόγια για το τι θα τους κάνεις. Οι πολιτικοί όμως, θές δεν θές, είναι ένα κλαδί του δέντρου. Τροφοδοτούνται απο τις ρίζες. Αν το κόψεις αυτό και πάς σπίτι σου ικανοποιημένος, την ερχόμενη άνοιξη θα το δείς πάλι να πετάει φύλλα. Αλλά τότε θα είναι αργά. Το σκάνδαλο αυτό δεν είναι μια εξάιρεση στο σύστημα της χώρας, αντίθετα, είναι ο τρόπος που λειτουργεί η χώρα. Και μέχρι να αλλάξει σύσσωμο το μοντέλο αυτό, το μόνο που θα σου μένει θα είναι να βλέπεις ευχαριστημένος τον παπά να αλλάζει κελί, απο το μοναστήρι στον Κορυδαλλό

 

Υ.Γ. Μιλώντας για την εκκλησία, οφείλω να εξαιρέσω χιλιάδες ρασοφόρους που πολέμησαν και έχυσαν το αίμα τους στο πλάι του λαού, από την ελληνική επανάσταση έως την γερμανική κατοχή και τους αγώνες για δημοκρατία. Παντού υπάρχουν εξαιρέσεις.

 

 

1 comment
  1. selana019 said:

    Θρησκεία =Παραφύσιν εξουσιαστικές ασελγείς πράξεις με μεταφυσικές προεκτάσεις και τελικό αποδέκτη τον θρησκευόμενο λαό.Δεν εξαιρώ κανένα λειτουργό ρασοφόρο διότι γνωρίζει πολύ καλά τι υπηρετεί και τι εξυπηρετεί.Είναι σαν την λογική των Μπάτσων σε σαπίζω στο ξύλο ή και σε σκοτώνω γιατί πρέπει να βγάλω το ψωμί μου.Απεναντίας η πολιτική εξουσία που είναι σφιχταγκαλιασμένη με την θρησκευτική είναι το εκτελεστικό όργανο αυτού του σαδομαζοχιστικού συμπλέγματος πχ παραπονιόταν ο Λοβέρδος ως υπουργός εργασίας, ότι οι συνταξιούχοι δεν πεθαίνουν νωρίς και έτσι τους μειώνει την σύνταξη ώστε να μην μπορούν να αγοράσουν φάρμακα, φαγητό και θέρμανση με συνέπεια να αποδημούν οι ταλαίπωροι στον γνωστό τόπο αναπαύσεως όπου οι μεν παπάδες φροντίζουν να πιάσουν γωνία με θέα, οι ψυχές τους,ο δε Λοβέρδος ανακουφίζεται γιατί έτσι θα πληρώνει λιγότερες συντάξεις.Να μην πω για τις ορκωμοσίες στο Προεδρικό και τούς αγιασμούς στην Βουλή.

    Υ.Γ.
    Βαρέθηκα την παπαρδοεφραιμολογία μόνο με μπουρλότο σώζεται τούτη η χώρα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: