Μεταξύ των εκλογών..

Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η Δημοκρατία ξεδιπλώθηκε σε όλο της το μεγαλείο σε αυτές τις εκλογές. Ακόμα και ο τελευταίος παππούς  στο τελευταίο χωριό απόρησε πως είναι δυνατόν να βγαίνεις πρώτος με διαφορά σε έναν νομό, και παρόλα αυτά να έχεις τους μισούς βουλευτές από τον δεύτερο. Αυτός ο θαυμάσιος εκλογικός νόμος είναι κανονικό ξεβράκωμα.

Έτσι λοιπόν, το Ελληνικό κράτος τέντωσε το μεσαίο δάχτυλο στους πολίτες. Ένα παράδειγμα; Μια απλή πρόσθεση του ποσοστού αποχής (περίπου 35%) και αυτών που ψήφισαν εξωκοινοβουλευτικά κόμματα (περίπου 19%) μας δίνει ένα αποτέλεσμα 54%. Δηλαδή, η ψήφος του 54% πολύ απλά δεν μετράει πουθενά. Αν σκεφτούμε και την μεγαλοφυή ιδέα των 50 εδρών μπόνους, η φάση θυμίζει μεταφορά στην σφαίρα της πολιτικής εκείνο το ποδοσφαιρικό ρητό του Γκάρι Λίνεκερ: «Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που παίζουν 11 εναντίον 11 και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί».  Οποία ειρωνεία, και στην ελληνική πραγματικότητα, τελικά κερδίζουν οι Γερμανοί…

Αλλά ας τα ξεπεράσουμε αυτά, και ας πάμε πιο κάτω. Γενικά οι εκλογές αυτές σε κάποια σημεία, ήταν μια ατελείωτη ηδονή.   Νομίζω ότι ελάχιστοι ήταν αυτοί που δεν ένοιωσαν μια άγρια χαρά βλέποντας το ΠΑΣΟΚ να εκμηδενίζεται και δεν μειδίασαν παρακολουθώντας τις φάτσες των ΠΑΣΟΚων στην τηλεόραση.  Για τον δε Καρατζαφέρη τι να πούμε…. Οι λακέδες πάντα το παίζουν ιστορία όταν είναι κοντά στον ήλιο. Ξεχνούν όμως το εξής: ότι όταν τα αφεντικά τους που με τόσο πάθος υπερασπίζονται δεν τους χρειάζονται άλλο, τους πετάνε στα σκουπίδια. Για τα ποσοστά του ΛΑΟΣ, να αναφέρω  ότι κάτι αντίστοιχο είχε γίνει και στις τελευταίες εκλογές της Ιρλανδίας.Τα περαστικά μας στον κ. Καρατζαφέρη. Πρόσκαιρη ίσως η χαρά, γιατί τέτοιοι άνθρωποι δεν εξαφανίζονται ποτέ. Πάντα βρίσκουν τρόπους να τρυπώνουν κάπου, και αυτό το «κάπου» είναι έτοιμο: η ΔΗΜΑΡ και η Κοινωνική Συμμαχία για τους ΠΑΣΟΚους, η Χρυσή Αυγή και η Νέα Δημοκρατία για τους Καρατζαφερικούς.

Έτσι λοιπόν, οι εκλογές έβγαλαν δεύτερο τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο χάρτης επιτέλους μετά από χρόνια άλλαξε λίγο χρώμα, με το χαριτωμένο ροζ να πετάγεται εδώ και εκεί. Και ξαφνικά, έγινε το απεχθές: η αριστερά σκοράρει και δεν μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση! Τώρα, μπορούμε να πούμε πολλά για το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ. Νομίζω πάντως ότι κανένας δεν ισχυρίζεται ότι είναι καθαρά κόσμος που συμφωνεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά χύμα κόσμος που τον βλέπει σαν ευκαιρία να τιμωρήσει, να εκδικηθεί, να δώσει μια ευκαιρία στην αριστερά η να κάνει κάτι άλλο επιτέλους. Ναι, ο κόσμος που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μόνο αριστερός η κόσμος του κινήματος.  Είναι ένα ετερόκλητο πλήθος, το οποίο είδε στον ΣΥΡΙΖΑ την ευκαιρία να πει επιτέλους «άντε γαμήσου» όπως γράφτηκε και εδώ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο κόσμος αυτός θα στηρίζει ΣΥΡΙΖΑ εσαεί.  Σημαίνει απλά,  ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ υποχωρήσει, η αρχίσει τα ζιγκ ζαγκ, ο κόσμος αυτός θα τον εγκαταλείψει, και καλά θα κάνει.

Αυτό που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι κάτι το υπερεπαναστατικό, ούτε ρηξικέλευθο, όπως θα το ήθελαν πολλοί αριστεροί. Το σίγουρο είναι όμως ότι ανοίγει ένα ρήγμα στο πολιτικό σκηνικό, το οποίο ρήγμα είναι ευκαιρία να μεγαλώσει, να απλωθεί και να δώσει σεισμούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει παράδοση στις υποχωρήσεις. Έχει αποδείξει ότι λυγίζει εύκολα στις πιέσεις, όπως τον Δεκέμβρη του ’08 πχ. Ο μόνος τρόπος για να μην λυγίσει και αυτή την φορά, είναι να στηριχθεί και ταυτόχρονα να πιεστεί μαζικά.  Ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, χωρίς στήριξη από την κοινωνία, δεν μπορεί να κάνει τίποτα και αργά η γρήγορα θα τα γυρίσει. Ένας ΣΥΡΙΖΑ όμως στην κυβέρνηση, που αντιλαμβάνεται ότι είτε πολεμάει, είτε η κοινωνία του γυρίζει την πλάτη και άρα καταρρέει, είναι άλλο πράγμα.

Από την Κυριακή το βράδυ, έχει ξεσπάσει πόλεμος. Κόμματα, ΜΜΕ, μεγαλοκεφαλαιούχοι, την έχουν πέσει στον ΣΥΡΙΖΑ για να του χρεώσουν τις επόμενες εκλογές «μέσα σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία», για να τον κανακέψουν να έρθει τώρα σε κυβέρνηση «και τα βρίσκουμε μετά». Το ελληνόμετρο έχει εκτιναχθεί στα ύψη και η τρομοκρατία ζεί και βασιλεύει, ώστε ακόμα και αν πάμε σε εκλογές, να μην τις κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ το παίζουν παρθένες που το μόνο που θέλουν είναι να σώσουν την χώρα τους. Η ΔΗΜΑΡ αντικαθιστά επάξια το ΛΑΟΣ: ενώ προχθές ο Φωτάρας δήλωνε περήφανα ότι δεν θα γίνει αριστερό δεκανίκι, από χθες ξαφνικά σταμάτησαν οι ηθικές του αναστολές, και δέχεται να γίνει δεκανίκι μεν, δεξιό δε. Αρκεί βέβαια να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ το αριστερό. Και αν ο ΣΥΡΙΖΑ αρνηθεί και η παντρειά δεν ευδοκιμήσει, θα φταίει γιατί σέρνει την χώρα σε εκλογές.

Μέχρι να γίνουν αυτές οι εκλογές, αν γίνουν, θα δούμε πράγματα που δεν θα τα πιστεύουμε. Η τρομοκρατία ήδη ξεπερνά κάθε όριο. Οι Ευρωπαίοι απειλούν ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή ο κόσμος που τον ψηφίζει, δεν κάτσει καλά θα φύγουμε από το ευρώ. Οι μεγαλοδημοσιογράφοι ξεσαλώνουν, παραποιώντας δηλώσεις, στηρίζοντας ανοιχτά τον δικομματισμό, ουρλιάζοντας «χρεωκοπία» με την πρώτη ευκαιρία που θα τους δοθεί. Το μόνο που λείπει (για να θυμηθούμε και τις παλιές καλές παραδόσεις του Ελληνικού κράτους) είναι ο αφορισμός του Τσίπρα από την Εκκλησία και τα τανκ στον δρόμο. Η φάση θυμίζει μετεμφυλιακές εποχές και η κοινωνία πολώνεται κάθε μέρα.

Το ζήτημα όμως δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ η ο Τσίπρας, η το μέσα η έξω από την ΕΕ η οτιδήποτε άλλο τέτοιο.  Το ζήτημα είναι: θα επιστρέψουμε στα ίδια σκατά, με τα χειρότερα να έρχονται, η τώρα που σηκωθήκαμε και είπαμε το μεγάλο «άντε γαμήσου» θα ξεφύγουμε από τα λόγια μόνο και θα ρίξουμε καμιά κλωτσιά; Όλοι. Όχι γιατί θέλουμε τον Τσίπρα πρωθυπουργό, η γουστάρουμε η συμφωνούμε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά επειδή μπορούμε επιτέλους, μετά από χρόνια απανωτής σφαλιάρας, να χτυπήσουμε και εμείς. Η μάχη δεν τελειώνει στις επόμενες εκλογές. Η μάχη μπορεί να ξεκινήσει πραγματικά όμως μετά από αυτές. Ειναι μια ώρα που διαλέγουμε: είτε πολεμάμε, είτε παραδινόμαστε χωρίς μάχη, γιατί πιστεύουμε οτι είμαστε χαμένοι απο χέρι…

Υ.Γ. 1: Το ΚΚΕ κοιμάται ήσυχο, αφού ο μόνος στόχος του που ήταν να κρατήσει τον κόσμο του και τα ποσοστά του, επετεύχθη. Και για να παίξει το παιχνίδι του, πετάει και το τυράκι στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αντίστοιχα, κρατάει στάση παρόμοια με το ΚΚΕ. Να ευχηθούμε οι σύντροφοι να αισθάνονται πάντα περήφανοι για την ιδεολογική τους καθαρότητα, αφού φαίνεται ότι μόνο αυτό τους ενδιαφέρει.
Υ.Γ. 2 : Ο ΣΥΡΙΖΑ αν προδώσει θα εξαφανιστεί. Μαζί του όμως θα εξαφανιστεί και πολύς κόσμος απογοητευμένος, η θα μετατοπιστεί προς τα τελείως αντίθετα άκρα, που θα δείχνουν μια αντιμνημονιακή «συνέπεια». Οι ώρες είναι κρίσιμες, και οι αποφάσεις δεν αφορούν μόνο τις επόμενες λίγες ημέρες.  Οι εξελίξεις αφορούν τον καθένα μας προσωπικά, και η ευθύνη μας βαραίνει όλους. Είναι μια καλή ευκαιρία για την βάση της αριστεράς που την στηρίζει και την πιστεύει, να επιβάλλει την θέληση της, ότι και αν έχουν σκοπό να κάνουν οι ηγεσίες.

2 comments
    • Και πολυς αλλος κοσμος απο οσο βλεπω… Καποιος να ενημερωσει τις «ηγεσιες»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: