Εμπρός παιδιά της πατρίδος!

Το γαμψό χέρι του κουμουνισμού απλώνεται για άλλη μια φορά πάνω από την χώρα. Μην ξεγελιέσαι φτωχέ συνέλληνα, δεν θα δείς αμπέχωνα, αντάρτικα, μούσια και απλυσιά παντού. Αντίθετα, το νέο κουμούνι έχει μετεξελιχθεί σε έναν αγράβατο τύπο που ψελλίζει κάτι ανθελληνικα και ανθευρωπαικά κάθε βράδυ. Ευτυχώς όμως, ευτυχώς και πάλι ευτυχώς, κάποιοι γνήσιοι πατριώτες αντιστέκονται για άλλη  μια φορά στην κόκκινη λαίλαπα. Η μάχη δεν χάθηκε ακόμα. Οι δυνάμεις της πατρίδας είναι για άλλη μια φορά πανέτοιμες να δώσουν την μάχη.

Στην πρώτη γραμμή, ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πάει σαν άλλοτε, με το μαχαίρι στα δόντια και την κορδέλα του Ράμπο στο κεφάλι, καλεί και ξανακαλεί και ξανακαλεί τους αρχηγούς των κομμάτων, μπας και τα κομμούνια βαρεθούν, πούν το ναι και αφήσουν τους υπεύθυνους πατριώτες να βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά που οι ίδιοι άναψαν. Οι κόκκινοι δεν χαμπαριάζουν όμως, ενίοτε δεν πάνε και στις συναντήσεις, αφήνοντας τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο να χύνουν ποταμούς ιδρώτα για το καλό του τόπου. Είναι και αγενείς δήλαδη, πέρα απο εθνοπροδότες.

Οι πατριωτικές δυνάμεις συσπειρώνονται για να αντιμετωπίσουν τον νέο εθνικό κίνδυνο. Από 7ης Μαϊου πολύ πρωινής, αι ημέτεραι ραδιοτηλεοπτικαί δυνάμεις υπερασπίζονται των πατρίων συχνοτήτων. Ο Γιαννάκης ο Πρετεντέρης με τον άλλον τον αδερφό του Παντελή, δίνουν μάχες χαρακωμάτων, ηρωικά υπερασπιζόμενοι το μέλλον της πατρίδας και την δημοκρατία απέναντι στον κόκκινο φασισμό. Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου κρατάει ψηλά την σημαία στα οχυρά του Ρούπελ. Ο Πορτοσάλτε, κατευθείαν απόγονος των αρχαίων προγόνων, ουρλιάζει «Μολών Λαβέ». Ο Στρατής Λιαρέλης βγάζει διάγγελμα εμψύχωσης στον λαό.  Η Όλγα και η Έλλη πλέκουν το κοστούμι του Σαμαρά τραγουδώντας «Παιδιά της Ελλάδος παιδιά». Καμπουράκης – Οικονομέας φυλάσσουν Θερμοπύλες πρωί πρωί.

Με τα όπλα στα χέρια και με μοβόρο βλέμμα, έτοιμοι να δρασκελίσουν τα βράχια του Γράμμου και να ξεκληρίζουν τις μαρξιστικές ορδές, τα τιμημένα στρατά των πασοκονεοδημοκρατων βουλευτών καραδοκούν πρωί και βράδυ στα πάνελ. Κάτω από την καθοδήγηση της μιντιακής εμπροσθοφυλακής χτυπάνε αλύπητα τον εχθρό. Στις εφεδρείες παραμένουν Διαμαντοπούλου, Μπακογιάννη,  Καρατζαφέρης, Παπακωνσταντίνου, Γερουλάνος, Παπουτσής και άλλοι πολλοί. Ταυτόχρονα, η αεροπορία των συμμάχων μας βομβαρδίζει αλύπητα τις θέσεις του εχθρού. Γερμανοί, Αμερικάνοι, Γάλλοι, με μια φωνή και μια γροθιά τρέχουν να υπερασπιστούν την εθνική μας υπόθεση, παρέχοντας υλική και ηθική υποστήριξη στα τιμημένα στρατά μας.  Ο Σοίμπλε απειλεί, η Λαγκάρντ το παίζει αδιάφορη, η Μέρκελ χτυπάει.

Όλα τα παιδιά μαζί. Οι ίδιοι και οι ίδιοι πάντα, με το παρελθόν τους, φοράνε την μάσκα του πατριώτη και του αντικειμενικού, για να πουλήσουν αυτό που θέλουν. Στα κανάλια παρακολουθούμε πράματα και θάματα κάθε μέρα, με μόνο ευχάριστο τόνο τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα σε ότι μας έχουν συνηθίσει, αυτή τη φορά υψώνουν φωνή και χτυπάνε το χέρι στο τραπέζι, αντί να κάθονται να τους βρίζουν και αυτοί να ψελλίζουν κάποια συνδικαλιά. Όπως και να το κάνουμε, ευχάριστη εικόνα.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι «δραχμή ή ευρώ» η κάτι παρόμοιο οικονομίστικο ή πολιτικάντικο. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν θα μείνεις στα λόγια, η θα το πάρεις απόφαση να ρίξεις κανένα μπουκέτο. Εάν ο καθένας από εμάς έχει balls (συγνώμη για το σεξιστικό) η αν γουστάρει τα μεγάλα λόγια μόνο. Και επειδή όπως έλεγε και ο Αϊνστάιν «Παράνοια είναι να προσπαθείς αν κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά και να περιμένεις αν έχεις διαφορετικά αποτελέσματα …» , η μεγάλη επίθεση τους βρίσκεται στην σκέψη του καθενός από εμάς. Μια προσπάθεια διανοητικής παράλυσης, για να κοπούν τα πόδια σου.

Δύο παραδείγματα της αλητείας που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες, σε αυτή την τιτάνια προσπάθεια να αποκολληθεί από που βλέπεις μπροστά σου από την πραγματικότητα: Ο Θόδωρος Πάγκαλος πήγε πιο πίσω από τον εμφύλιο δηλώνοντας: «είναι αυτοκτονία να διώχνεις το Βενιζέλο, από τη στιγμή που οι Μπολσεβίκοι ενισχύουν τον Κεμάλ».Ο τότε Βενιζέλος είναι ο τωρινός, Μπολσεβίκοι προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ και Κεμάλ οι Τούρκοι, για τους οποίους ήδη κυκλοφορούν στο ίντερνετ διάφορα. Το ΠΑΣΟΚ υπερασπίζεται την χώρα δηλαδή, και ο Τσίπρας έχει συμμαχήσει με τους «εχθρούς του γένους».

Η δεύτερη φοβερή επίδειξη δημοκρατίας γίνεται εδώ. Τι βλέπουμε; Κάτι τύπους να κάθονται κάτω και να τους τραβολογάνε τα ΜΑΤ. Τι ακούμε, δηλαδή τι θέλει ο «ρεπόρτερ» να δούμε; Ότι «αντιστέκονται» και τα ΜΑΤ «αναγκάστηκαν» να χρησιμοποιήσουν «λίγη βία». Ο σουρεαλισμός σε όλο του το μεγαλείο.  Δίνουν μάλιστα και ρεσιτάλ συναδελφικότητας, αφού «ε εντάξει, δεν είναι τίποτα» το ότι σπρώχνανε χύμα οι ΜΑΤαδες έναν συνάδελφο. Άντε και εις ανώτερα.

1 comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: