Ένας είναι ο Θεός

Παλιά, πολυυυ παλιά, οι άνθρωποι ζούσαν σε έναν κόσμο που δεν μπορούσαν να εξηγήσουν. Όπως καθόταν ωραία και καλά, έσκαγε ο κεραυνός: τρομαγμένοι όλοι έπεφταν στα γόνατα, γιατί πίστευαν ότι ο θεός του κεραυνού αντιλήφθη κάποια μαλακία που είχαν κάνει, και έσπευδαν να τον εξευμενίσουν. Ερχόταν η άνοιξη και χαρούμενοι έτρεχαν οι άνθρωποι στους αγρούς; Η εξήγηση ήταν η χαρά κάποιας θεάς, που δεν δίσταζε να κάνει την Γή να ανθήσει για να μοιραστεί την ευδαιμονία της.

Κάπου εκεί στο έτος 0, έσκασε μύτη ο Χριστός. Από τότε όλα άλλαξαν: οι πολλοί θεοί συμπυκνώθηκαν σε έναν, ο οποίος στέλνει κάθε χαρά και λύπη, κάθε ανταμοιβή και κάθε τιμωρία. Οι άνθρωποι άρχισαν να λατρεύουν αυτόν, με διαφορετικούς τρόπους, και αυτός, με το πατρικό χαμόγελο στα χείλη, μεριμνούσε για τα δημιουργήματα του.

Τα χρόνια πέρασαν όμως, και ο κόσμος βαρέθηκε να τρέχει στις εκκλησίες. Ξαφνικά, το λιβάνι και ο επιτάφιος ήταν πασέ. Το θρησκευτικό αίσθημα δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί με τον γενειοφόρο παππούλη στους ουρανούς. Ειδικά σε μία περίοδο που η ανθρωπότητα προχωρά όλο και περισσότερο προς την κατανόηση της λειτουργίας του σύμπαντος και η τεχνολογία μας αποκόπτει από την φύση και τον πλανήτη, ο νέος θεός πρέπει να είναι κάτι άλλο. Κάτι διαφορετικό. Κάτι πιο κοντά στις σύγχρονες ανάγκες, που να απαντά στα σημερινά ερωτήματα. Και κάπως έτσι, γεννήθηκε ο νέος θεός: οι Aγορές.

Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι οι Αγορές. Είναι άυλες, δεν έχουν σχήμα και πρόσωπο. Μπορεί να είναι πολλές (κανείς δεν ξέρει πόσες ακριβώς) αλλά λειτουργούν σαν μία. Οι Αγορές, σε αντίθεση με τον χριστιανικό Θεό, δεν ισχυρίζονται (ακόμα) ότι δημιούργησαν τον κόσμο και εμάς τους ίδιους. Υπάρχουν μόνο για να τον καθοδηγούν. Με αόρατους τρόπους και χωρίς να είναι ξεκάθαρο το πώς το κάνουν (οι καθαρές πράξεις άλλωστε δεν ταιριάζουν σε Θεούς), οι Αγορές είναι αυτές που συγκρατούν τον κόσμο ώστε να μην καταρρεύσει στο χάος. Αν δεν υπήρχαν αυτές (κηρύττουν οι ιερείς τους) ο κόσμος θα βυθιζόταν στο χάος.  Τίποτα δεν θα λειτουργούσε, οι άνθρωποι θα υπέφεραν και θα πέθαιναν, η γη θα ερημωνόταν, τα πάντα θα μετατρέπονταν σε έρημο.

Οι Αγορές όμως δεν είναι σαν τον παλιό καλό Θεό, που από ψηλά παρακολουθεί με σοφία και αγάπη χωρίς να επεμβαίνει. Έχουν συναισθήματα και τα εκφράζουν: δυσανασχετούν, αντιδρούν και δυσπιστούν όταν οι τα πράγματα δεν πηγαίνουν ακριβώς όπως τα θέλουν. Πανικοβάλλονται, αγωνιούν και φοβούνται και  όταν κάπου κάποιος τις αμφισβητεί.  Συνήθως ξυπνάνε με τις στραβές τους: δεν θα ακούσει ποτέ κανείς τους ιερείς τους να λένε ότι σήμερα οι Αγορές είναι ευχαριστημένες η χαρούμενες. Πάντα θέλουν κάτι παραπάνω. Οι Αγορές δεν κατευνάζονται με λιβάνι και προσευχές, αλλά γουστάρουν θυσίες και ιδρώτα. Προσευχή είναι η δουλειά, λιβάνι ο χρυσός, καντηλάκια τα επιτόκια, εικονίσματα οι δείκτες των χρηματιστηρίων και σημείο του σταυρού το σήμα του δολαρίου.

Οι ναοί τους είναι κάτι μεγάλα κτήρια, με μπάρες απέξω και νταήδες να τα φυλάνε, ούτως ώστε κανένας να μην παραβιάσει την ιερότητα τους. Μέσα οι πιστοί παρατάσσονται σε ουρές, ενώ διάκονοι και παπαδοπαίδια στέκονται πίσω από τζάμια και τους δέχονται έναν έναν. Οι ιερείς τους, γνωστοί και ως golden boys, έχουν βγάλει τα ράσα και έχουν υιοθετήσει πιο μοντέρνα ενδύματα: πουκάμισα, σακάκια και λουστρίνια διαφόρων αποχρώσεων. Αντί για πετραχήλι, η ιερή γραβάτα κοσμεί το λαιμό τους. Οι ποιμενικές ράβδοι έχουν εξαφανιστεί, και την θέση τους έχουν πάρει οι χαρτοφύλακες.  Οι ανώτατοι ιερείς είναι κρυμμένοι σε ψηλά γυάλινα κτήρια και εκεί δέχονται την λατρεία των πιστών, συνήθως σε μορφή καταθέσεων. Στα δίπλα κτήρια υπάρχουν κάποιοι άλλοι περίεργοι με μικρόφωνα, που με το ύφος του καλόβολου σοφού, αναλαμβάνουν να μεταφέρουν στο ποίμνιο τις απόλυτες αλήθειες του δόγματος. Όταν κάποιοι από το ποίμνιο δυσανασχετούν, οι τύποι αυτοί αναλαμβάνουν την πνευματική τους σωτηρία με οποιονδήποτε τρόπο, για το καλό τους.

Σαν κάθε δόγμα που σέβεται τον εαυτό του, οι Αγορές και οι ιερείς τους δεν φταίνε ποτέ για τίποτα. Αντίθετα, εσύ φταις, και οι ύψιστες Αγορές που θέλουν να σε βοηθήσουν, στέλνουν τους ιερείς τους που έχουν το know how να βάλουν τα πράγματα στην θέση τους, φυσικά αφιλοκερδώς.  Αρχικά διδάσκουν το ποίμνιο πώς να συμπεριφέρεται. Το ποίμνιο υπακούει, καθώς η σκέψη και μόνο της παραμικρής «δυσαρέσκειας» και «ανησυχίας» των Αγορών, οδηγεί τους ιερείς και το ποίμνιο σε παράκρουση.

Πρώτη εντολή στο δόγμα τους είναι ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική από την λατρεία των Αγορών: όλοι  οι άλλοι θεοί είναι ψεύτικοι και οι πιστοί τους ξεχασμένοι παρανοϊκοί και λαϊκιστές. Δεύτερη εντολή των Αγορών είναι ο έλεγχος των πάντων από τους ιερείς τους, οι οποίοι «ξέρουν», για το καλό όλων.  Τρίτη εντολή είναι η ολοήμερη προσευχή, σε μορφή χρήματος, προς τις Αγορές, γιατι οι Αγορές είναι καλές, είναι σοφές και μας αγαπάνε. Πίστευε, δούλευε και μή ερεύνα. Όσα πιο πολλά τους προσφέρεις τόσα περισσότερα θα σου επιστρέψουν (λένε) σε αυτή την ζωή. Και στην επόμενη; Έκει τα πράγματα είναι λίγο δύσκολα, οι Αγορές δεν έχουν βρεί ακόμα κάποιον τρόπο για να πουλάνε οικόπεδα στον παράδεισο. Με μπόλικη πίστη και σκληρή δουλεία, ίσως να το καταφέρουν και αυτό μια μέρα. 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: