Σε είδα

Σε πρωτοείδα κεντημένη από τα χέρια μανάδων, συζύγων και κορών. Σε είδα να πηγαίνεις στους άντρες, να υψώνεσαι πάνω από επαναστατημένους, να ματώνεσαι από το αίμα τους, να λερώνεσαι από την λάσπη των χαρακωμάτων τους και την μπαρούτη των όπλων τους. Σε είδα να πέφτεις στο Μεσολόγγι, να θάβεις τον Καραϊσκάκη στην Ακρόπολη, να διαβαίνεις τους ματωμένους δρόμους της Τρίπολης. Μετά σε είδα στα χέρια άλλων, Ελλήνων στο «αίμα» αλλά ξένων στην καταγωγή. Σε χαίδευαν, σε επαινούσαν, σε προσκυνούσαν, σε βάφτιζαν με μεγάλες λέξεις, σε πλειοδοτούσαν: στους Άγγλους, τους Γάλλους ή τους Ρώσους. Σε χρησιμοποιούσαν για εξουσία, για χρήματα, για πόλεμο και για κέρδος.

Σε είδα στο τέλος ενός καλοκαιριού και στις αρχές ενός φθινοπώρου σε μια πλατεία, στα χέρια κάποιου να ορμάς προς τα ανάκτορα. Σε είδα να φωνάζεις για Σύνταγμα, σε είδα να πανηγυρίζεις όταν το πέτυχες, σε είδα χρόνια μετά οργισμένη να διώκεις τους βασιλιάδες. Σε είδα να γίνεσαι «Μεγάλη Ιδέα» για να σκεπάσεις μυαλά φτωχών, σε είδα πάνω από στρατιώτες που πυροβολούσαν αγρότες στο Κιλελέρ. Σε είδα να ανεβαίνεις βουνά στην Μακεδονία, να μπαίνεις στην Θεσσαλονίκη, να διασχίζεις ερήμους στην Μικρά Ασία.

Σε είδα να κοιτάζεις απορημένα νέους με τεντωμένα χέρια να υμνούν τον δικτάτορα. Σε είδα στα βουνά της Αλβανίας, πάνω από κρυοπαγήματα και κόκκινο χιόνι να προχωράς κόντρα στους στρατηγούς, μόνο από την θέληση στην ψυχή του τελευταίου στρατιώτη. Σε είδα να πουλιέσαι, να παραδίνεσαι και να υποχωρείς. Σε είδα να ξαναυψώνεσαι από λίγους αποφασισμένους χωρίς όπλα πάνω από την Ελεύθερη Ελλάδα. Σε είδα στα χέρια των γερμανοτσολιάδων, να χτυπάς τα παιδιά σου που ζητούσαν ελευθερία, ανεξαρτησία, λαοκρατία, δικαιοσύνη. Σε είδα να κυματίζεις πάνω από την Μακρόνησο, εκεί που βασάνιζαν αυτούς που σε τίμησαν . Σε είδα να σε κρατούν χαφιέδες, ρουφιάνοι, πουλημένα τσιράκια, να σε χαϊδεύουν λάγνα για να καλύψουν τα εγκλήματα τους αυτοί που με τα λόγια σε τιμούσαν και με τα έργα σε παζάρευαν. Σε είδα να κλαίς απο ντροπή πάνω από το στράτευμα που ο στρατηγός παρέδιδε στους Αμερικάνους για να πολεμήσουν αυτούς που πάλεψαν για την ελευθερία.

Σε είδα στα χέρια φοιτητών στο 1-1-4 και στα χέρια του Λαμπράκη, με ένα χαμόγελο και μια ελπίδα. Σε είδα να κλαίς πάνω από το σώμα του Μπελογιάννη. Σε είδα στα χέρια δικτατόρων, στο Καλλιμάρμαρο να παρατηρείς με θυμηδία τις γελοίες γιορτές της χούντας. Σε είδα πίσω από τους δικαστές του Παναγούλη. Σε είδα στην πύλη του Πολυτεχνείου να σε ρίχνει ένα τανκ, αγορασμένο με δάνεια ή χαρισμένο από  τους συμμάχους. Σε είδα να σκοτώνεσαι στην Κύπρο, για μια υπόθεση μεγάλη αλλά από πριν καθορισμένη, αγορασμένη και πουλημένη.

Σε είδα στην Μεταπολίτευση, να σε ανεμίζουν οπαδοί, πρόβατα με φωνή, ενώ μιλάει ο αρχηγός. Σε είδα στα συλλαλητήρια για το θέμα της ονομασίας, σε είδα στις συγκεντρώσεις που οι παπάδες έπαιζαν πολιτικά παιχνίδια, να στέκεσαι απορημένη δίπλα σε εικόνες και βυζαντινούς αετούς. Σε θυμάμαι, θυμάμαι τα τρομαγμένα βλέμματα των ανθρώπων όταν κατέβαινες στα Ίμια. Σε είδα στα χέρια φασιστών, δεμένη όπως όπως σε ένα κοντάρι που ανεβοκατέβαινε πάνω σε σώματα «αλλοφύλων». Σε είδα στις συγκεντρώσεις ραγιάδων, κομματόσκυλων και συμφεροντολόγων, εξουσιομανών και νεοφιλελεύθερων ευρωλάγνων, να σε μειοδοτούν για άλλη μια φορά, να σε υμνούν για άλλη μια φορά, να κλέβουν στο όνομα σου για άλλη μια φορά.

Δεν ξέρω πια αν θα σε κρατούσα. Σε έχουν κρατήσει τόσοι προδότες, καθάρματα, τσιράκια, πουλημένοι, φασίστες και δολοφόνοι για να σκεπάσουν τα εγκλήματα τους, για να αποδείξουν την «φιλοπατρία» τους. Σε έχουν κρατήσει και τα καλύτερα στοιχεία αυτού του λαού, επαναστάτες, άνθρωποι με όραμα, με αγάπη για τον τόπο τους και τους ανθρώπους, με καρδιές που έσπαγαν από αγανάκτηση μπροστά στην αδικία, την λεηλασία. Με τέτοια θέληση για ελευθερία που δεν την σταματούσαν ούτε οι σφαίρες. Σήμερα θα είσαι πάλι στους δρόμους, ανάμεσα από κάγκελα, ΜΑΤ, στρατό, ασφαλίτες, φασίστες, «εθνικόφρονες», με χίλιες δύο προφυλάξεις μην σου χαλάσουν την γιορτή. Θα σε χαιρετήσουν πάλι οι χαφιέδες, θα βγάλουν φλογερούς λόγους για σένα, θα πιούν κρασί για πάρτη σου, θα γεμίσουν τις τσέπες τους με τα ψέματα σου. Είναι ένας ατελείωτος φαύλος κύκλος, και είμαστε πάλι στην αρχή του.

1 comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: