Εις το όνομα του Πατρός

Ο Τσίπρας πήγε στο Άγιο Όρος και όλα τα ΜΜΕ έτρεξαν να το καλύψουν. Πήγε, προσκύνησε, έβγαλε λόγους, εξέφρασε τον θαυμασμό του, μίλησε με θερμά λόγια, μένει και ένα βράδυ εκεί, απομονώθηκε με την ιερή εικόνα, συζήτησε και με τον μοναχό Νικόδημο και φεύγει.

Είναι πολύ μεγάλη κατάντια για την αριστερά να φτάνει να φιλήσει το χέρι παπά, προκειμένου να καταφέρει να γίνει εξουσία. Δηλαδή, ίσως να γίνει, αλλά στην πορεία θα έχει χαθεί οτιδήποτε το αριστερό.

Όχι γιατί οι αριστεροί είναι άθεοι, που δεν είναι όλοι, ούτε για λόγους θρησκευτικούς. Κυρίως γιατί το να αναγκάζεσαι να προσκυνήσεις κάποια κατεστημένα συστήματα εξουσίας για να καταφέρεις να πάρεις την εξουσία δηλώνοντας ταυτόχρονα αριστερός, είναι σαν το ρητό που αγιάζει τα μέσα: μούφα. Μπορεί να την πάρεις την εξουσία, αλλά θα έχεις χάσει την ουσία σου και την αναφορά σου στην λέξη “αριστερά”.

Θα περίμενε κανείς ο Τσίπρας να έχει τουλάχιστον την ελάχιστη τιμιότητα και να σταματήσει να αποκαλείται “αριστερός”, πόσο μάλλον “ριζοσπάστης”. Σόρυ, αλλά αυτό που ξέρω εγώ σαν αριστερά, δεν περιλαμβάνει τον όρο “φιλάω κατουρημένες ποδιές για να γίνω εξουσία”. Έχει τακτικές και στρατηγικές, άλλες σωστές και άλλες λάθος, άλλες προωθητικές και άλλες που την πάνε πίσω, αλλά δεν πάει ποτέ να ζητήσει την εξουσία από αυτούς που υποτίθεται ότι πολεμάει. Υπάρχουν πολλές λέξεις για να περιγράψουν αυτή την φάση, οι περισσότερες κακές, το “Aριστερά” πάντως δεν είναι μέσα.

Επειδή η συλλογική ευθύνη δεν ισχύει ποτέ, δεν είναι όλος ο ΣΥΡΙΖΑ έτσι. Παρόλα αυτά, ο αρχηγός είναι, και ο ΣΥΡΙΖΑ μετατρέπεται πολύ γρήγορα σε ένα αρχηγοκεντρικό κόμμα, με στενή κομματική ηγεσία κτλ κτλ. Ακριβώς μία από τα ίδια δηλαδή. Άλλη μια μεγάλη κατάντια για την αριστερά: να μην προωθεί ιδέες και αξίες, αλλά ένα χαρισματικό (;) πρόσωπο. Τα ίδια έκανε και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, τα ίδια και ο ΣΥΡΙΖΑ που ισχυρίζεται ότι είναι το νέο.

Υπάρχουν πολλοί θρησκευόμενοι σε αυτή τη χώρα που είναι καλοί άνθρωποι και παπάδες μέσα σε αυτούς και γενικά, ο καθένας ας πιστεύει (ή ας μην πιστεύει) ότι θέλει, χωρίς να επηρεάζει τους άλλους με αυτή του την επιλογή. Παρόλα αυτά όμως, ο Τσίπρας, όταν φιλάει το χέρι της γνωστής Α.Ε. δεν το κάνει για θρησκευτικούς λόγους, αλλά για λόγους ψήφων. Εκτός βέβαια αν θέλουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Προσπαθεί να διεισδύσει στο σκοταδιστικό τμήμα που η Εκκλησία ελέγχει, μπας και τσιμπήσει κανέναν ψήφο. Ταυτόχρονα πουλάει τους αριστερούς, αλλά η εξουσία είναι σημαντικότερο πράγμα φαίνεται από την ιδεολογία.

Ο Τσίπρας πάει λοιπόν στο Άγιο Όρος, για να κάνει κάποια δοσοληψία. Θα κοιτάξει να πάρει τουλάχιστον το ΟΚ της Εκκλησίας, με αντάλλαγμα κάτι στο μέλλον. Θα είναι άραγε η διαιώνιση των φοροαπαλλαγών; Θα είναι τα κτήματα, τα πανάρχαια κτήρια, οι εκτάσεις που θα παραμείνουν στην Εκκλησία; Θα είναι κάτι άλλο; Όπως και να έχει, είναι συνδιαλλαγή.

Αυτές τις μέρες, ο Λαφαζάνης ήταν στην εκπομπή του Ρογκάκου στον ΑΝΤ1. Ο Ρογκάκος ήταν αυτός ο τύπος που, επί μέρες πρίν τις ευρωεκλογές, νουθετούσε από τηλεοράσεως να μην ψηφίσουμε ΣΥΡΙΖΑ. Και όμως, οι ΣΥΡΙΖΑίοι εκεί, να τσακώνονται πρωϊνιάτικα με τους νεοδημοκράτες, και το Ρογκάκο. Όχι μόνο είναι αναποτελεσματικό, αλλά είναι και γελοίο· θα περίμενε κανείς από έναν αριστερό και από ένα κόμμα που θέλει “αριστερή κυβέρνηση” να έχει λίγο περισσότερο αξιοπρέπεια και τσαμπουκά. Μάλλον σημαντικότερο είναι να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ τα γλυκά μάτια στους καναλάρχες μπας και πάρει και από εκεί το ΟΚ για να κυβερνήσει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε να κάνει μια επιλογή μετά το 2012. Βρέθηκε σε ένα από τα σταυροδρόμια που συχνά τυχαίνουν στην ιστορία. Η μία του επιλογή ήταν να προσπαθήσει να πάρει το ΟΚ από την κοινωνία για να κυβέρνηση. Αυτό θα σήμαινε ότι σημασία θα έδινε στο τι γίνεται από κάτω, και εκεί μέσα θα διαμορφωνόταν το μέτωπο εξουσίας που θέλει. Η άλλη επιλογή ήταν αυτή που πήρε: να πάρει το ΟΚ από όλα τα γαμημένα κέντρα εξουσίας σε αυτόν τον τόπο και να χέσει την κοινωνία, γιατί αυτά τα δύο μαζί δεν πάνε. Φαίνεται όμως ότι για την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο σημαντικό να γίνει υπουργός ο Σταθάκης.

Κατά την γνώμη μου, ο ΣΥΡΙΖΑ διαπράττει και μια άλλη ατιμία, την μεγαλύτερη απ’ όλες. Πουλάει τους αριστερούς του ψηφοφόρους και μέλη, γνωρίζοντας ότι αυτοί, υποχρεωμένοι από την κρίση και την ανάγκη, στο τέλος θα τον ψηφίσουν για να διώξουν την ΝΔ. Πολλοί θλίβονται βαθύτατα, άλλοι οργίζονται, άλλοι απογοητεύονται, άλλοι απειλούν ότι θα αποχωρήσουν αλλά, όταν θα έρθει η ώρα των εκλογών, θα πάνε να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ γιατί η κατάσταση είναι έτσι που δεν έχουν άλλη επιλογή. Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ το ξέρει αυτό καλά, οπότε τους πουλάει στεγνά για τις ψήφους των ΠΑΣΟΚων και της εκκλησίας. Και το κάνει όλο αυτό με το χαμόγελο στα χείλη, υποστηρίζοντας ότι θα τα βάλει με όλους αυτούς όταν γίνει κυβέρνηση.

Μπορεί βέβαια και όλα αυτά να είναι ψέματα και ο Τσίπρας να πήγε πραγματικά να προσευχηθεί. Να πήγε όπως πάνε όλοι για να προσκυνήσουν, να απομονωθούν και να προσευχηθούν στον θεό. Μπορεί να είναι αλήθεια και αυτό, οφείλουμε να εξετάσουμε όλα τα ενδεχόμενα. Έτσι και αλλιώς όλα τα άλλα τα έχει κάνει ο Τσίπρας για να πάρει εξουσία, ας πάρει και την ευλογία του θεού. Τουλάχιστον όμως, ας κάνει μια χάρη στους αριστερούς: ας σταματήσει να αυτοαποκαλείται έτσι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: